Słowo ma moc – spotkanie z Mateuszem Adamczykiem, Mistrzem Mowy Polskiej

Słowo ma moc – spotkanie z Mateuszem Adamczykiem, Mistrzem Mowy PolskiejCzy o języku można rozmawiać przez dwie godziny i ani przez moment się nie nudzić? Można – zwłaszcza gdy gościmy Mateusza Adamczyka, uhonorowanego tytułem Mistrz Mowy Polskiej.

To było spotkanie pełne refleksji, humoru i językowych odkryć. Nasz gość udowodnił, że polszczyzna ma się całkiem dobrze – przetrwała czasy zaborów i braku niepodległości, przeszła przez historyczne burze, a dziś wciąż żyje, rozwija się i reaguje na zmieniającą się rzeczywistość. Język nie jest muzealnym eksponatem – to pulsujący organizm, który oddycha razem z nami.

Rozmowa toczyła się wokół książki Jak słowo daję! Współczesny poradnik językowy, w której autor z przystępnością i lekkością odpowiada na pytania nurtujące zarówno miłośników poprawnej polszczyzny, jak i tych, którzy po prostu chcą mówić i pisać świadomie. Było o językowych mitach, najczęstszych błędach, ale też o zmianach, których nie trzeba się obawiać.

Szczególne miejsce w naszej rozmowie zajęła gwara – język domu, wspólnoty i emocji. Ten „mały język” okazał się równie ważny jak język literacki. Wybrzmiał nie tylko w opowieściach, ale i w muzyce. Uczniowie Zespołu Szkół Społecznych w Jarocinie wraz z Daminem Wilkiem wykonali wpadającą w ucho piosenkę autorstwa Reginy Gruchalskiej, która w naturalny sposób połączyła pokolenia i pokazała, że gwara może brzmieć świeżo i nowocześnie.

Nie zabrakło także literackiej odwagi – finaliści konkursu gwarowego zaprezentowali własne, mądre i zabawne teksty, udowadniając, że młode pokolenie potrafi twórczo sięgać po lokalne dziedzictwo.

Spotkanie z wyczuciem i swobodą poprowadziła Aleksandra Pilarczyk, dbając o dynamikę rozmowy i przestrzeń na pytania z sali. A że dobra dyskusja potrzebuje również chwili wytchnienia, na uczestników czekał słodki akcent – tradycyjne rogale, które sprzyjały dalszym rozmowom już w mniej formalnej atmosferze.

To było popołudnie, które przypomniało nam, że język to nie tylko narzędzie komunikacji. To tożsamość, pamięć i wspólnota. I warto o nim rozmawiać – z pasją.

Projekt dofinansowany ze środków budżetu państwa przyznanych przez Ministra Edukacji w ramach programu Nasze Tradycje.

Powrót na górę